ΤΟ ΣΠΙΤΙ TO ΑΚΑΤΟΙΚΗΤΟ
Άπό τόν πάνω δρόμο πάω και κοιτώ
πού 'ναι τό μαΰρο σπίτι τό ακατοίκητοΚι αν είναι ή νύχτα σκοτεινή
μές στόν αέρα πιάνω Μιά κοριτσίστικη φωνή
κι ενα σκοπό στό πιάνοΜαρία και Βασιλική
χλωμή σάν Παναγίτσα Μέ τή νταντέλλα τή λευκή
και τή χρυσή καρφίτσαΦύσα Νοτιά μου κι άδικα λυπήθηκα
σ' άλλους καιρούς μπορεί και ν' αγαπήθηκα.DAS UNBEWOHNTE HAUS
Von oben komm ich her, bleib stehn und schaue aus ich such den Weg zum schwarzen unbewohnten Haus
Und ist die Nacht auch dunkel, grau
hör ich von ferne singen Die Stimme einer jungen Frau
hör ein Piano klingenMaria und Vassiliki madonnenbleiche Wangen Auf weißen Spitzen tragen sie
funkelnde goldne SpangenBlase mein Südwind du, umsonst war ich betrübt zu einer andren Zeit ward ich vielleicht geliebt.Odysseas Elytis
Lieder der Liebe
Neugriechisch und deutsch, übertragen von Hans Eideneier. Mit acht Collagen des Autors, Bibliothek Suhrkamp ; Band 745. Deutsche Erstausgabe. Frankfurt am Main : Suhrkamp, 1994. 115 S.. (ISBN: 3-518-01745-4 )






